Saturday, September 10, 2005
Αναρωτιέμαι πώς μπορούν να είναι μερικοί τόσο δημοφιλείς
Στο σχολείο, είχα πάντα την εντύπωση ότι με ήξερε μόνο η διπλανή μου και οι καθηγητές -αναγκαστικά κι αυτοί...Καλή μαθήτρια, δε λέω, αλλά η λέξη "χαβαλές", δεν μου έλεγε τίποτα, ήμουν άκρως συνεσταλμένη και σοβαρή, κάτι που, τουλάχιστον για τους συμμαθητές μου αποτελούσε βασικό παράγοντα για να μην ασχολούνται μαζί μου. Τώρα, το ότι άπαξ και έκανε κάποιος λίγη παρέα με εμένα ανακάλυπτε ότι γελούσα χωρίς να τσιγκουνεύομαι και εκτιμούσα δεόντως το καλό χιούμορ, διόλου δεν με βοήθησε...Διότι, ως πεισματάρα ήθελα πάντα να το δουν οι άλλοι πρώτα. Το να αποκαλύψω πτυχές του εαυτού μου, αρεστές στους άλλους, για να με προσέξουν περισσότερο, μου φαινόταν πάντα σα να ζητιανεύω.

Αλλά, έβλεπα κάποια άτομα τα οποία, χωρίς να κάνουν κάτι ιδιαίτερο ήταν πάντα δημοφιλή. Όλοι τα γνώριζαν, οι μισοί τα ήθελαν στην ομήγυρή τους, οι άλλοι μισοί ήταν ήδη στην ομήγυρή τους. Μα τι; Τι έκαναν εκείνοι; Μήπως ήταν, απλώς, ο εαυτός τους; Ή μήπως δεν ήταν ο εαυτός τους; Ποτέ δεν το κατάλαβα.

Το ίδιο μοτίβο, συνεχίστηκε και στη μετέπειτα πορεία μου. Και σιγά σιγά κατάλαβα, ότι μπορεί να μην ήμουν η σούπερ δημοφιλής, ήμουν όμως ένα άτομο το οποίο όσοι είχαν καταλάβει και γνωρίσει καλά, το θεωρούσαν θετικό στοιχείο και αναγκαίο "κακό" στην καθημερινότητά τους. Πάλι, όμως, δημοφιλής δεν ήμουν. Και έβλεπα πάλι, κάποιους κάποιους να απασχολούν όλους τους υπόλοιπους, να θέλουν όλοι να τους κουτσομπολέψουν, να τους σχολιάσουν με οποιοδήποτε τρόπο, ας ήταν και αρνητικός. Ποτέ δεν μπόρεσα να μάθω το μυστικό τους. Όχι, δεν ήθελα να το υιοθετήσω, απλά περίεργη ήμουν. Γιατί, οι δημοφιλείς, είναι λίγοι, ελάχιστοι...

Και στη δουλειά τα ίδια. Σε όποια δουλειά έπιασα. Και στη Σχολή. Σε όποια σχολή πήγα. Και στη γειτονιά. Σε όποια γειτονιά έμεινα. Παντού, η επέλαση των δημοφιλών. Τόσο με στοίχειωσε η απορία, που οι λογής λογής επώνυμοι στα ΜΜΕ, διόλου δεν με εκπλήσσουν πλέον. Αυτοί, είναι φως φανάρι το πώς τα κατάφεραν. Εγώ μιλάω για "κοινούς θνητούς" που έχουν πετύχει να έχουν στην ατζέντα τους 1000 τηλεφωνικές επαφές και να δέχονται τουλάχιστον 100 τηλεφωνήματα την ημέρα -χώρια τα μηνύματα...Και να σκεφτείς, ότι δεν είναι ούτε στελέχη σε πολυεθνική, απλοί άνθρωποι που μπορεί να κρατάνε ένα μαγαζάκι σε ένα δρομάκι, σε ένα χωριουδάκι. Μα πώς; Πώς;

Την απάντηση την πήρα, όταν μία μέρα, ένα αρκετά δημοφιλές άτομο μου είπε: "Κοίταξε, εγώ μπορώ να πάω παντού και να κάνω παρέα με οποιονδήποτε. Αν, τέλος πάντων, δεν μπορώ να πιω ένα καφέ με κάποιον που πραγματικά θέλω, θα τηλεφωνήσω στον τάδε, κι ας έχω να τον δω ένα χρόνο. Δεν έχω κολλήματα!"

Ω, ναι; Ναι...Ε, τότε, λυπάμαι...Λυπάμαι που δεν μπορώ να προσποιηθώ ότι περνάω καλά με κάποιον που αν μη τι άλλο, για να μην τον έχω δει εδώ και ένα χρόνο, πα να πει, ότι δεν είμαστε πλασμένοι για να κάνουμε παρέα...Και δε λέω, να είναι ο άλλος π.χ. Αγγλία για σπουδές, λέω για ανθρώπους που ζουν στη δίπλα γειτονιά. Λυπάμαι, μα δεν μπορώ να χαραμίσω ούτε μία ώρα για να γεμίσω απλώς τη μοναξιά μου, πίνοντας καφέ, τσάι, κρασί ή ό,τι άλλο με κάποιον που δεν έχω πραγματικά κάτι να πω. Δεν θέλω, στο κάτω κάτω, απλώς κάτι να λέω, θέλω να επικοινωνώ. Κι όταν δεν υπάρχει κάποιος να επικοινωνήσω, έχω τον εαυτό μου. Μια χαρά τα λέμε! Του μιλάω, μου μιλάει, τον ρωτάω, μου απαντάει και ο διάλογος παίρνει την ανιούσα. Μα, να, που από την πολλή συζήτηση ξεχάσαμε τη σιωπή.

Έναν άνθρωπο να πάω για καφέ! Τώρα! Κι ας έχω να τον δω ένα χρόνο. Κι ας μην τον έχω δει ποτέ, βρε αδερφέ. Άνθρωπος να 'ναι, μου αρκεί, απλώς, να πίνει καφέ...

Μήπως έχω πρόβλημα; (Λέω, μήπως...)
 
posted by mistounou at 5:34 AM | Permalink |


13 Comments:


At 7:25 AM, Blogger vas

...μπά, αν πίνεις καφέ δεν έχεις πρόβλημα...

 

At 7:36 AM, Blogger Marina

This comment has been removed by a blog administrator.

 

At 7:41 AM, Blogger Marina

κανένα πρόβλημα δεν έχεις, είτε πίνεις καφέ είτε τίλιο. Θα σου εξηγήσω για τους δημοφιλείς.
Αν πάς σε ένα μεγάλο ζωολογικό κήπο, 9/10 το κλουβί που συγκεντρώνει τον περισσότερο κόσμο είναι αυτό με τις μαϊμούδες/πιθήκους. Γιατί τα ζώα αυτά είναι ευφυέστατα, ζούν σε ομάδες και έχουν συνήθειες ανθρώπων. Είναι περίεργα, καυγατζίδικα, γλυκά, αγαπούν το ένα με το άλλο, και τραβούν πλήθος κόσμου που αρέσκεται να τα χαζεύει, να τους πετάει μπανάνες, να τα σχολιάζει ενώ εκείνα κάνουν τούμπες για να τραβάνε την προσοχή.. Για να δείς το κλουβί με τις μαϊμούδες περιμένεις ώρες.. στην ουρά. Αλλα ζώα πιό μοναχικά. πιό κλειστά με τη δική τους ιδιαιτερότητα και με τίποτα κραυγαλέο, δεν τραβάνε τόσο το ενδιαφέρον του κοσμάκη, δεν είναι τόσο δημοφιλή. Το θέμα είναι ποιοί θέλουμε να είμαστε..

 

At 8:17 AM, Blogger Lili

Eγω θα ελεγα οτι η απαντηση που ψαχνεις ειναι σε λαθος μερος απο κει που κοιτας.
Εσυ, γιατι ασχολεισαι και γραφεις ενα ολοκληρο ποστ?
Γιατι νιωθεις την αναγκη να συγκριθεις?(πολυ μεγαλη παγιδα αυτη)
Νομιζω οτι ο καθενας μπορει να σου δωσει μια απαντηση που ταιριαζει στην ιδιοσυγκρασια του.
Αλλα η δικη σου απαντηση ειναι η πιο σημαντικη.
Τι τους κανει στα ματια σου ξεχωριστους και γιατι θες να μαθεις?
Πιθανον να ειναι και αυτο που σκεφτονται και οι υπολοιποι.

 

At 10:02 AM, Blogger artemis

lili, δε νιώθω την ανάγκη να συγκριθώ. Απλά, αναρωτιέμαι και οπωσδήποτε αυτό μου το ερώτημα, δεν είναι και από τα πιο σημαντικά. Είναι μάλλον, που περνάω φάση μοναξιάς -πάλι; πάλι...- και θα 'θελα το τηλέφωνο να χτυπήσει, αφού είναι μουγκό για κανά τριήμερο.

Μαρίνα, καταλαβαίνω τι θες να πεις.

Vas, χαίρομαι!

Αλλά, όπως και να 'χει, περάσαμε σε άλλες εποχές. Εκτός από τα τηλέφωνα, υπάρχουν και τα blogs. Κι εδώ, μου χτυπούν πολλές φορές την πόρτα.

 

At 10:18 AM, Blogger Avanti

Γράφεις πολύ ωραία
Κι αυτά που γράφεις αγγίζουν πολλούς.
Δεν είναι κι αυτό ένα είδος δημοφιλίας;
Καλώς σε βρήκα (στον κόσμο σου)
;-)

 

At 10:29 AM, Blogger artemis

Ευχαριστώ avanti! Ίσως να είναι κι έτσι...Πάντως, για σήμερα, μπορώ να πω, πως ναι! αισθάνομαι πολύ δημοφιλής! :Ρ

 

At 10:48 AM, Blogger Lili

kai na προσθεσω.. οτι ουτε το δικο μου χτυπαει...αλλα μεχρι να το διαβασω εδω δεν το ειχα σκεφτει...


(αλλες ειναι οι μοναδες αξιας ματια μου)

 

At 11:28 AM, Blogger artemis

Ναι, lili...Απλά, χρειάζεται καμμιά φορά, κάποιος να μας το θυμίσει. Σ' ευχαριστώ...

 

At 12:39 PM, Blogger Marina

Artemis, αν δεν έχεις σε ποιόν να μιλήσεις..και εάν θέλεις..υπάρχει και ο messenger, να σου στείλλω το e-mail μου..

 

At 12:48 PM, Blogger artemis

Στείλτο μου Μαρινάκι. Έχω κι εγώ msn. Εξάλλου είσαι ένας άνθρωπος που πάντα ήθελα να γνωρίσω καλύτερα. Το email μου είναι στο profile, οκ; Φιλιά!

 

At 12:07 PM, Blogger Αδαής

Δηλώνω συμπάσχων, αλλά ταυτόχρονα λέω ότι για όλα φταίω εγώ. Εδώ και αρκετό καιρό βαρέθηκα να μιλώ σ' αυτιά που δεν ακούνε. Εσύ;

 

At 12:15 AM, Anonymous Anonymous

This is very interesting site...
Where can i make a phone call online

 
eXTReMe Tracker